خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

299

نهج البلاغة ( فارسي )

اوست كه مىداند ، كه در رحمهاى زنان چگونه فرزندى است . پسر است يا دختر ، زشت است يا زيبا ، سخاوتمند است يا بخيل ، بدبخت است يا نيكبخت ، هيزم آتش دوزخ است يا در بهشت ، همنشين پيامبران . اين است علم غيبى كه جز خدا آن را نداند . جز اينها ، علمى است كه به پيامبرش آموخته و او نيز به من آموخته است . و از خدا خواسته كه سينه‌ام آن را در خود حفظ كند و دلم در درون خود جاى دهد . 129 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) در بارهء پيمانه‌ها و ترازوها اى بندگان خدا ، شما و آرزوهايتان در اين دنيا ، همانند مهمانانى هستيد كه زمان درنگش معين شده يا همانند وامدارى هستيد كه مدت وامش سرآمده و اكنون طلبكاران به مطالبه آمده‌اند . زمان كوتاه است و اعمالتان را ثبت كرده‌اند . چه بسا ، كسانى در كارى مىكوشند و سرانجام ، تباهش مىكنند و چه بسا ، كسانى كه در كارى رنج مىبرند و سرانجام ، زيان مىبينند . شما در زمانى زندگى مىكنيد كه نيكى از آن رخت بر بسته و پيوسته دور تر مىرود و بدى بدان روى نهاده است و پيوسته پيشتر مىآيد . شيطان ، طمع در هلاكت مردم بسته و اكنون زمانى است كه اسباب كارش نيك مهيا شده و مكر و فريبش به همه جا راه يافته است و شكارش در چنگال اوست . به هر كجا كه خواهى چشم بگردان و مردم را بنگر ، آيا جز درويشى ، كه از درويشىاش رنج مىبرد يا توانگرى كه نعمت خدا را كفران مىكند يا بخيلى ، كه در اداى حق خدا بخل مىورزد تا بر ثروتش بيفزايد ، يا متمردى ، كه گوشش براى شنيدن اندرزها گران شده است ، چيز ديگرى خواهى ديد . اخيار و صالحان كجايند آزادگان و بخشندگان چه شده‌اند كجايند آنان كه در داد و ستد پارسايى مىكردند و راه و روشى پاكيزه داشتند . آيا نه چنين است ، كه همگى از اين جهان پست و زودگذر و آميخته به تيرگى و رنج رخت به جهان ديگر برده‌اند و شما به جاى آنها مانده‌ايد . در ميان گروهى